یادت هست آن سال‌ها، یک اقیانوس میان‌مان فاصله بود و روح‌هایمان کنار هم به خواب می‌رفت؟ حالا کنارِ من خوابیده‌ای اما روح‌هایمان دو اقیانوس فاصله دارند.
نظرات ارسال شده
اول شخص مفرد در 02 آذر 1386
اين پست منو ياد داستان \"غريبه‌اي در اتاق خواب من انداخت\" . چند جمله كوتاه كه پر از حرف اند شايد به اندازه يك رمان چند جلدي.

email | website

sun در 03 آذر 1386
اخر با این همه فاصله که باز هم میشود عاشقت ماند!

email | website

شاه رخ در 03 آذر 1386
انگار همیشه همین جوریه ، تا فاصله هست عشق هست لیلی که میاد خونه ی مجنون همه چی تموم می شه

email | website

مونا در 03 آذر 1386
کاش هیچوقت فاصله ای نبود چه یه قطره جه یه اقیانوس

email | website

دوردست در 04 آذر 1386
لذت بردم.ممنون

email | website

بابك در 04 آذر 1386
كوتاه و زيبا!

email | website

یحیی بزرگمهر در 05 آذر 1386
من بشخصه ترجیح می دهم چندین اقیانوس میان مان فاصله باشد اما بجایِ اینکه روح هایمان با هم بخوابند، جسم ها همخوابه شوند.
همخوابگی روح، چرندِ محض است. نوعی توهم رومانتیک است. دستِ کم در همخوابگی جسم واقعیتی نهفته است.

email | website

نقطه الف در 09 آذر 1386
دوستش داشتم :) تمام غمگینی یک سادگی دخترانه را داشت.که برای هیچکس نمی ارزد!

email | website