عضویت : عضو هزارتو
وب سایت : www.pouyan.ws
ایمیل : pouyan@pouyan.ws

معرفی :
متولّدِ بهمن پنجاه و هشت خورشیدی. زاده و ساکنِ کنونی تهران. هرچند، واریته‌ی ژن‌هایش هیبریدی‌ست: یک چارکش از گرگان، چارکِ دیگر از اصفهان، بخشی از بیرجند و بخشی دیگر از شبستر. از اجدادش، تکثّر نهادی‌شده را به ارث برده، در تمامِ وجوهِ زندگی‌اش. دانشجوی اسبق مهندسی متالورژی، دانشجوی سابق جامعه‌شناسی و دانشجوی کنونی مطالعات فرهنگی. انگاری، تحصیل تقدیر اوست و نوشتن، قاعده‌اش. قاعده‌ای برای بزرگترین استثنا: زندگی. زندگی‌اش استثنایی‌ست. گیرم پاره‌هایی از آن، شبیه تکّه‌هایی از زندگی هر کس دیگری باشد. با این‌حال با کنار هم گذاشتنِ تکّه‌پاره‌ها، هیچ‌گاه خودِ واقعی او را نخواهید شناخت. او، همیشه با نقابی بر چهره، در مقابل دوربین‌هایتان ژست خواهد گرفت. تصوّر می‌کنید به دوربین لبخند زده، حال‌آن‌که به گمانِ خامِ عکّاس پوزخند می‌زند که به خطا خیال می‌کند: «ثبتش کردم!»

فهرست مقالات:
تردید و یقین؛ چند بندِ کم‌وبیش پراکنده (تردید)
جنگ‌هایی که «جنگ» نیستند (جنگ)
ما تله‌ویزیون را زندگی می‌کنیم! (رسانه)
هرجا تصویری هست، اخلاق نیست (تصویر)
سلطه و گفتمانِ نوستالژی (نوستالژی)
نوشتن: تصوّر بشر از تقدیر خودش (نوشتن)
ما، حاملان معنای نشانه‌هاییم (نشانه)
درباره‌ی باهمایی لذّتِ متن، لذّتِ تن و آزادی (لذت)
آن هویت که یک هویت نیست (هویت)
متمدّنانه خوابیدم (خواب)
بازی‌هایی که بازی ما نیستند (بازی)
خیانتِ ناگزیر (خیانت)
ذوق‌ورزی روشنفکرانه (روشنفکری)
تنهایی تنها سزاوارِ خداوند است (تنهایی)
توهّم‌زدایی از شهر، تقدّس‌زدایی از روستا (شهر)
من نمی‌توانم برقصم (رقص)
ایمان‌ها: عقل و تجربه (خدا)