هزارتو
هزارتوی سال دوم


«این نامه دعوتی است به یک هم‌نوشت اینترنتی که بنا به سابقه‌ای نه چندان دور و نه چندان مشهور، هزارتو نام گرفته است؛ حلقه‌ای که قرار است توسط علاقمندان ادبیات و فرهنگ بسته شود و عرصه‌ی اختلاط دیدگاه‌های مختلف، متنافر و حتی متقاطع باشد...»
این سرآغاز نامه‌ای بود که با آن وارد هزارتو شدیم. یک‌سال قبل در هزارتوی وجود متولد شدیم. ماه به ماه با هم اندیشیدیم و هزارتویی برای سرگردانی برگزیدیم؛ سکوت و مرگ تا تردید و جنگ و... جمع‌مان کم و زیاد شد ولی باقی کماکان سرگردانیم و امروز در سالگرد هزارتو برای «نوشتن» نوشته‌ایم.
هزارتوی سال یکم (این دوازده شماره) تلاش و تمرینی برای با هم اندیشیدن بود. برای ما ایرانیانی که سابقه چندانی در کار جمعی نداریم قدم اول می‌تواند تمرین و تحمل و ارتباط با دیگری باشد که در این یک سال برداشته شد. شاید مهمترین وجه‌ی هزارتوی سال یکم دغدغه‌ی مشترک نوشتن بود، چیزی مانند نوشتن برای نوشتن در معنای شخصی و فردی آن. بنا نداشتیم گره‌ای از مشکلی باز کنیم، داوری کرده و راه‌حلی ارائه کنیم. نتیجه‌ی این رویه جدایی از جریان دنیای بیرون در ازای تمرین و هماهنگی جمعی بود. امروز با تجربه هزارتوی سال یکم در آستانه‌ی هزارتوی سال دوم قصد داریم گامی به پیش برداریم و بنویسیم نه برای صرف روایت کردن، بلکه برای ایجاد فعالیتی پویا و محرک در متن فرهنگ و اجتماع در حد خودمان. «نوشتن کنشی اخلاقی است» و نمی‌خواهیم در مقابل آنچه که می‌گذرد بی‌اعتنا و بی‌تفاوت باقی بمانیم. می‌نویسیم نه فقط برای باقی ماندن و خوانده شدن، بلکه برای آرمان‌هایمان، برای دینی که بر گردن داریم. می‌نویسیم برای شرکت در رویدادهای این جهان، برای قضاوت کردن و قبول مسؤولیت داوری‌هایمان.
به‌دلیل شکل‌گیری حلقه‌ی هزارتو در وبلاگستان بیشتر مخاطبان‌مان ساکنین این شهر مجازی هستند، در نگاهی کلی‌تر کاربران دنیای مجازی فارسی. در آداب و رسوم این جامعه مجازی نقد چندان جایگاهی نداشته و به‌جز گه‌گاه دعواهای پرحاشیه و بی‌محتوا و یا نظرهای موافق و مخالف ولی منفعل، بازخورد دیگری رواج نیافته است و نیاز و ضرورت نقد سالم، سازنده و چالش‌برانگیزی که منجر به دیالوگی بین متن و خواننده شود احساس می‌شود. با وجود اشتیاق هزارتو به بازخورد و استقبال خوانندگان از هزارتو کم پیش آمد دوستی این زحمت را بر خود هموار کند و نقدی بر هزارتو بنویسد. فرآیند انتقاد امری سازنده و صیقل‌دهنده است، مشارکتی است پویا و فعال از طرف مخاطب برای طی مسیر و یا به معنایی برای خروج از گم‌راهی و سرگردانی در هزارتو. برای همین در تجربه‌ی هزارتوی سال دوم از نقد و نظر خوانندگان‌مان بی‌نیاز نیستیم.

هزارتو
نظرات ارسال شده

هیچ نظری تا به حال ارسال نشده است.