هادی خانیکی
پایان (مانی ب.)

فیلم Apocalypse Now به کارگرانی Francis Ford Coppola نزد دوست‌داران سینما یکی از بهترین فیلم‌های ضدجنگ به‌شمار می‌رود. قطعه‌ای که این‌بار می‌شنویم، بخشی از موزیک متن همین فیلم است به نام The End که گروه راک The Doors آن را ساخته است. بشنوید.
نیمه‌ی تاریک ماه (سپینود ناجیان)

نیمه‌ی تاریک ماه، مجموعه‌ی آثار هوشنگ گلشیری، انتشارات نیلوفر

یا گلشیری را دوست دارند و شیفته‌ی آثارش هستند یا داستان‌های‌اش را نمی‌پسندند. فکر می‌کنند پیچیده است. فکر می‌کنند خیلی فرم‌گرا است. فکر می‌کنند قدرت‌نمایی می‌کند. گمان می‌کنم تنها کمی تلاش می‌خواهد. بدون پیش‌داوری‌های مرسوم. نیمه‌ی تاریک ماه برای شروع خواندن از گلشیری و فهم او اولین قدم است.داستان‌های کوتاه او به ترتیب انتشار جمع‌آوری شده‌اند، غیر از چندتایی که مجوز چاپ نداشتند که همه را می‌توانید از سایت بنیاد گلشیری بخوانید.این روزهای پاییزی هم که در آستانه‌ی رسیدن به سال‌مرگ او هستیم. حرف و حدیث‌ها هم بسیار است. پس شاید به‌تر است سکوت کرد و فقط خواند. کمی تلاش می‌خواهد.تلاش برای رسیدن یا باز رسیدن به نویسنده‌ای که جریان ادبی این سال‌ها را ساخت. جریانی غیر قابل انکار.
کافکا در ساحل (سپینود ناجیان)

کافکا در ساحل، هاروکی موراکامی، گیتا گرکانی، نشر کاروان

اول برای‌ام مهم بود که کافکا در ساحل دو مترجم(البته سه مترجم، چون یکی از ترجمه‌ها دوئت است!) دارد و دو نشر. اما بعد که خواندم، همه‌ی هفتصد صفحه‌ی حدودی را یک باره، توفیر چندانی نداشت. به هر حال من لذت‌ام را برده بودم. اما داستان...زیاد با تعریف کردن داستان راحت نیستم. این که بگویی کافکا تامورا نام مستعار پسری پانزده ساله است که از خانه فرار می‌کند و می‌رود جایی بسیار دور و در یک کتاب‌خانه‌ی خصوصی و افسانه‌ای آرام می‌گیرد و ماجراهایی دارد، خیلی کم لطفی می‌شود در حق مثلن ناکاتایی که با گربه‌ها حرف می‌زند و عاشق مارماهی است و کاری می‌کند که از آسمان باران ساردین ببارد یا اوشیما که هم زن و هم مرد است یا خانم سائکی یا هوشینو یا ساکورا یا جانی واکر. اما یک چیز مسلم شد با خواندن این رمان، که: دوره‌ی رئالیسم یا بهتر بشود گفت؛ واقع‌گرایی مفرط به سر رسیده. خیال و رویای خالی هم خواننده را راضی نمی‌کند. رئالیسم جادویی هم که بیش‌تر تعریف‌اش را از مناطق جغرافیایی خاصی می‌آورد. کافکا ملغمه‌ی قابل قبولی است از واقعیت و رویا برای انسان این قرن.

ویژه‌گی رمان پرداخت ساده‌، در برابر موضوعات بزرگ است. تقابلی نیست میان خیال و واقعیت. و موراکامی آن چنان ساده و البته با تیزهوشی روایت را پیش می‌برد که خواننده خودش را ناگهان میان جنگلی می‌بیند در حال صحبت با یک سنگ. همه در این داستان به گونه‌ای فیلسوف هستند. یا کتاب‌خوان. اما روایت هیچ‌گاه به پیچیده‌بافی و زیاده‌گویی نمی‌افتد. این درس بزرگی است برای نویسنده‌گان ما که تمایل زیادی دارند تا موضوعات بسیار ساده را پیچیده کنند. اما موراکامی در کافکا در ساحل درست مسیر خلاف این شیوه را برگزیده و این به فهم داستان و گشترده‌گی مخاطب آن کمک می‌کند.
خاطره‌ی روسپیان سودازده‌ی من (سرزمین رویایی)

کتاب درباره روزنامه‌نگاری که همه عمرش را بی زن و فرزند در تنهایی گذرانده و در نود سالگی بار دیگر عشق را تجربه می‌کند.

در ایران با نام خاطره‌ی دلبرکان غمگین من چاپ شد که هفته‌ی گذشته توقیف شد. این کتاب را انتشارات نیلوفر با ترجمه‌ی کاوه میرعباسی با قیمت 1500 تومان چاپ کرد. گابریل گارسیا ماکز اين كتاب را چنان كه خود گفته است با الهام از نويسنده ژاپنی "ياسوناری كاواباتا" نوشته است. با توجه به توقیف این کتاب، متن ترجمه‌ی امیرحسین فطانت را می‌توانید از اینجا دانلود کنید.
نفس نکش بخند بگو سلام (سیما)

نوشته‌ی حسن بنی‌عامری، انتشارات نیلوفر

«مردی، خواسته ناخواسته، جنین زن و مردی آشنا و دم مرگ را بی‌خبر از آن‌ها در بطن خود و دور از چشم همه پرورش می‌دهد و با کمک دوستی دکتر و در سخت‌ترین شرایط روحی، به دنیاش می‌آورد.»

کتاب - که به گفته‌ی نویسنده طوماری‌ست نقالی در یک مجلس - حاصل‌جمع نثری تواناست با روایتی بر زمینه‌ی جنگ. بسیاری از مضمون‌های داستان، بعدتر در کتاب آهسته وحشی می‌شوم، تکرار شد.
عبارت از چيست (محمد‌حسین واقف)


كتاب "از سكوي سرخ" مصاحبه‌هاي دهه‌هاي چهل و پنجاه يدالله رويايي بود با اين و آن. حالا سالهاست كه ناياب شده. جديداً كتابي درآمده با نام "عبارت از چيست؟" كه جلد دوم همان كتاب از سكوي سر خ است. مي‌گويد:"شعر پناه است و نجات است..."
كتاب را نشر آهنگ ديگر با قيمت 57000 ريال منتشر كرده است.
Kaolin (مریم گلی)

گروه Kaolin یک گروه راک فرانسوی است. آنها تحت تاثیر موزیک های مختلف قرار دارند اما متن هایشان از زبان مادری سرچشمه می گیرد. گرایش این گروه به سمت post-rock یا power pop rageuse ولی با یک ملودی که آنها رو ساده و قابل فهم می کنه.
اعضای گروه اهل Montluçon هستند و در همان شهر زندگی و کار می کنند. در دوران کاری نسبتا کوتاهشان این شانس را داشته اند که با Paul Corkett (The Cure, Placebo) و Dave Fridmann و les Valentins همکاری کنند
با آخرین آلبومشان به صورت یک گروه مطرح در فرانسه در آمدند و کنسرتهای در تمام شهرهای فرانسه اجرا کردند
برای شنیدن معروف ترین آهنگ آلبوم آخر می توانید اینجا را نگاه کنید. 
فاصله و داستان‌های دیگر (لانگ شات)

ریموند کارور/ مصطفی مستور/ نشر مرکز/ چاپ اول 1380، تهران

خواندنش یک حُسن بزرگ دارد، آن‌هم این‌ست که هرچه‌‌قدر طول بکشد رشته از دست‌تان درنمی‌رود. «کارور» را که می شناسید؟ ترجمه‌ی خوبی هم دارد. منتها بعضی جاها تنوع رسم‌الخط توی ذوق می‌زند.
کتاب دوبخش است. بخش اولش «در شناخت ریموند کارور» دوتا مقاله دارد، که یکی بیوگرافی زندگی آقاست، یکی هم «نگاهی تحلیلی به یکی‌از مهم‌ترین و کلیدی‌ترین عناصر مفهومی داستان‌های کارور یعنی عشق». دوتا هم گفت‌و گو دارد. یکی با کارور، یکی با عیالش. بخش دومش هم دوازده داستان کوتاه است که گویا از مجموعه‌ی «از کجا تلفن می‌کنم» انتخاب شده‌اند. سرآخر هم دوتا پیوست دارد. یکی سال‌شمار زندگی نویسنده، یکی هم کتاب‌شناسی.
داستان صفحه‌ی آخر این شماره، از همین کتاب انتخاب شده است.

قرن من (نگین)

گونترگراس/ ترجمه روشنک‌ داریوش/ نشر دیگر/ چاپ اول۱۳۷۹/

این کتاب برخلاف رمان‌های حجیم گونترگراس که به‌زبانی شیوا ولی پیچیده نوشته‌شده٬ مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه با زبان ساده است؛ به‌طوریکه هر داستان موزاییکی از واقعه‌ای مهم در یک سال از قرن بیستم آلمان است: صد موزاییک.

راوی‌ داستان‌ها اغلب از افراد طبقات پایین -تاثیر‌پذیرترین قشر جامعه‌اند و بسته به شخصیت و موقعیتش٬ هر قطعه زبان و سبک خاص خود را دارد.در لابلای این داستان‌ها به نظرات و علایق شخصی گراس نیز برمی‌خوریم.تا جایی که در قطعه‌ی آخر قرن گراس از زبان مادر مرده‌اش سخن می‌گوید که اگر زنده‌بود...و ناگهان درمی‌یابیم که حتی در قطعه‌هایی که ظاهراً از زبان خود گراس نیست٬ چقدر از خود او٬ زندگی خصوصیش و از تجربیاتش نهفته‌است.

درخواندن این کتاب به‌مرور تجربه می‌کنیم که این قطعه‌ها سالی از پی سالی دیگر و هربار از زبان دیگری٬ یک کلّ را تشکیل می‌دهند٬ تجربه و دریافت شخصی گراس از یک قرن٬ از کشورش آلمان و تاریخ آن.این کتاب پر از شگردهای نویسندگی است که گاه تنها با تغییر زبان و لحن ایجاد می‌شود و گاه با سبک ترکیب آن‌ها.و از آنجا که در این قطعه‌ها اشارات تاریخی فراوانی نهفته که ندانستنشان از لطف و درک داستان کم می‌کند٬ مترجم متن هر کجا لازم است٬درباره‌ی واقعه تاریخی یا شخصیت نامبرده زیرنویسی توضیحی آورده‌است.
مکزیکی ها (نیما دارابی)

مکزیکی ها! بیانیه ی املیانو زاپاتا به خلق آزاد مکزیک، برگردان پژمان رضایی، قطع جیبی، نشر شورآفرین، 1386

ترجمه اش آن قدر خوب است که دل ات می خواهد همین الان بریزی توی خیابان انقلاب کنی.
نامه به پدر (بامداد)

نامه به پدر، نوشته‌ی فرانتز کافکا، ترجمه‌ی فرامرز بهزاد، نشر خوارزمی

«نامه به پدر» نام یک داستان نیست، واقعن نامه‌ای به پدر است. نامه‌ای که می‌خواهد فاصله‌ها را، فاصله‌های میان یک پدر و پسر را، اگر نه بردارد، دست‌کم کاهش دهد. در این‌نامه حرف فاصله‌های مگو است. فاصله‌های مگو میان ما و پدرهامان. نامه‌ای است که شاید خیلی‌هامان دل‌مان می‌خواست جرأت و توان نوشتن‌اش را می‌داشتیم.
ترجمه‌ی «فرامرز بهزاد» از «نامه به پدر» به‌شدّت کم‌یاب است. ترجمه‌ی دیگری از این کتاب را «امیر جلال الدین اعلم» توسّط «نشر نیلوفر» با نام "«تمثیلها و لُغَزواره‌ها» همراه با «نامه به پدر»" منتشر کرده که در بازار موجود است. اما من تأکید داشتم که ترجمه‌ی خوب «فرامرز بهزاد» را معرفی کنم. ترجمه‌ی «اعلم» -مانند همه‌ی دیگر ترجمه‌هایش- نثر مغلق و زشتی دارد که مدام در خوانش متن سکته ایجاد می‌کند.
پاییز پدر سالار (دالانِ دل)

پائیز پدر سالار/ گابریل گارسیا مارکز/ برگردان: کیومرث پارسای/ تهران-انتشارات آریابان 1385

«هرچه طول عمر بیشتر باشد، بازهم انسان تصور می‌کند کارهای بسیاری را هنوز انجام نداده است و باید فرصت بیشتری اعطا شود تا مسوولیت‌ها را به انجام برساند.... و ماجرای پدرسالار نیز، این‌گونه است» برگرفته از مقدمه‌ی مترجم